بدهند كه بيايد حمله كند و ده برابر اين مسلمانها را بكشد و صد برابر اينها صدمه به عالم اسلام وارد كند و يا براى اينكه جلو دشمن را بگيرند و او را از بين ببرند ، حمله كنند و مقدمتاً همان مسلمانهاى بىگناهى را كه سپر قرار گرفته‌اند بكشند تا بتوانند به آنها دسترسى پيدا كنند . اينجا تكليف چيست ؟ درست همان مسأله‌اى كه ميان كامو و سارتر مطرح است ، در كتاب جهاد مطرح است . فقها در آنجا هيچ اختلافى ندارند ( يعنى كامو در آنجا طرفدار ندارد ، همه نظريهء سارتر را دارند ) ؛ گفته‌اند اگر خطرى كه از دشمن پيش بينى مىشود مهمتر و عظيمتر است از ضرر كشتن اين مسلمانها ، بايد اين مسلمانها را كشت و آنها شهيد در راه خدا هستند ، جزو مجاهدين در راه خدا شمرده مىشوند و شهيدى هستند كه به عمد به دست خود مسلمانها كشته شده‌اند . اينجاست كه دو حرمت با يكديگر تزاحم پيدا مىكنند : حرمت كوچكتر و حرمت بزرگتر ، و حرمت كوچكتر فداى حرمت بزرگتر مىشود . تشريح ميّت مسلمان مسئلهء ديگرى كه امروز مطرح است و خيلى هم سؤال مىكنند و فقها هم جواب مثبت به آن مىدهند [ اين است كه ] مىگويند : آيا تشريح ميّت مسلمان جايز است يا جايز نيست ؟ مسئله به اين صورت مطرح است : از يك طرف ما مىدانيم كه اسلام براى بدن ميّت مسلمان احترام قائل است و مىگويد هيچ چيزى كه بىاحترامى به آن باشد ، نبايد واقع شود و تسريع در تجهيزش هم واجب است و هرچه زودتر بايد دفنش بكنند . ولى از طرف ديگر تشريح براى تحقيق علمى و درس براى دانشجو جزو ضروريات شناخته مىشود و اين هم امرى است كه از نظر اسلام لازم و واجب است . اينجا چه بايد كرد ؟ آيا به خاطر احترام ميّت مسلمان ، بايد تشريح بدن مسلمان را تحريم كرد يا به خاطر ضرورت تشريح در طب ، بايد تشريح ميّت مسلمان را - كه هميشه فقها گفته‌اند حرام است - تجويز كرد ؟ . جوابى كه [ فقها ] داده‌اند خيلى روشن است . گفته‌اند در صورتى كه امكان تشريح بدن غير مسلمانى باشد و نيازى به تشريح بدن مسلمان نباشد و اين نياز به آن شكل رفع مىشود البته بدن غيرمسلمان را تشريح كنند ، و اگر آن نياز رفع نمىشود بايد بدن مسلمان را تشريح كنند . باز مىگويند مسلمان مجهول الهويّه را بر